Wielerkoorts

Zot van fietsen en de natuur!

Leon van der Ster en Joaquim Rodriguez

avec un moteur dans Le Tour?
 

Leon van der Ster, le vinquer de Tour4nature. Qui est le cas?  

Joaquim Rodriguez, tweevoudig etappewinnaar in de Tour 2015 werd gecontroleerd op een motortje in zijn fiets. Er werd niets gevonden. Waarom deze controle, kan er dan niemand meer winnen zonder de hoon van ongeloofwaardigheid? Doen we dit om de geloofwaardigheid van de coureurs te bewijzen. Geen moteur, dus puur natuur?  

Ja,  Leon van der Ster uit Klaaswaal rijdt de TdF met een motortje. Maar dan wel een die het hem moeilijker maakt en niet makkelijker. 8% op de Alp is 8% op de Alp. 9% in de afdeling van de Croix de Fer naar Allemond is 9% zonder zwaartekracht maar met een motortje.  

De vraag is of de prestatie die Leon van der  Ster #Tour4Nature heeft geleverd te vergelijken is met die van Robert, van Bauke of van Vincenzo. Maakt het wat uit, het was zwaar.  Jesus Cris, het was zwaar. Elke etappe, G-streetview, de hoogtemeters, ja het klopt.  U twijfelt toch ook niet aan de afstand? Elk uur een registratie van de verreden tijd, elk uur een bewijs van de snelheid, de verreden afstand en de tijd. Leon van der Ster leverde een prestatie extra-ordinaire. Hij reed de TdF op 38 jarige leeftijd, in de huiskamer op de high tech rollenbank, en dat trok de aandacht. Van de regionale en landelijke pers. Ludiek, uniek, apart en behoorlijk gek. Een jongensdroom, verwezenlijkt op “latere’ leeftijd. Nog net op tijd, immers de oudste renner in de echte  tour zijn ook van zijn bouwjaar.  

Haha, geen risico op vallen, geen tegenwind, met 56 km/u door de haarspeldbocht. Ja, ja maar ook niet in het zuchie van het peloton. In de afdeling bij 56 km/u de rem er op omdat de Tacx dat niet toestaat.  Een bandenwissel kostte hem 5 minuten tegenover 15 seconden in de TdF? Was het zwaarder of was het lichter? Geloofwaardigheid of niet, het maakt geen moer uit. Het was een prestatie van een buitengewone orde. 3360 km waar velen roepen het nog geen uur op de hometrainer uit te houden. Fysiek, mentaal en psychologisch een oorlog met jezelf. Beginnen als impulsieve daad, maar er was geen mogelijkheid om te stoppen anders dan met grotere schade bij niet doorgaan. Een vorm van masochisme die we kennen in de wereld van de duursport. Jezelf pijn doen, vaak en langdurig en dan ineens niet zonder dat (die pijn) meer kunnen.  

Het maakt niet uit dat Thijs Zonneveld, Bauke Mollema, Robert Gesink en Jesus Cris niet reageerden op zijn oproep bidonnetjes en de wikkels van reepjes of de gelletjes nu eens een keer niet openlijk op straat weg te gooien. Zij  zijn met andere zaken bezig, de koers voor de overwinning. Maar niet met de Tour voor de natuur. Daarin is Leon de alleenheerser. En zijn tegenstanders zijn van andere orde. Net als zijn medestanders, zijn het global players van wereldformaat.  

De hoon van ongeloofwaardigheid. We horen het in het geluid. De hoon herkennen we niet alleen door de urine of speeksel. Het is het geluid van de boe. De boe alsof er koeien langs de kant staan die niet anders kunnen dan een geluid voortbrengen. De boehoe van de koe.  Waarom die koe als symbool voor de domheid van de massa. De koe als slachtoffer(!) voor wat het mensdom (!) nodig heeft om voort te bestaan en te kannibaliseren wat we aantreffen op de aarde en over menen te kunnen beschikken als economisch eigendom met alle gevolgen van dien in termen van misgebruik.  

Het motortje van Leon van der Ster draait het hele verhaal om. Het kan dus. Dat is de boodschap. Het kan dus. We kunnen verder en ontwikkelen en prestaties leveren en gelukkig zijn. We hoeven het ons daarom niet makkelijk te maken in het leven. Het kan ook met minder en onder die omstandigheden kunnen we ook het geluk ervaren. En op de langere termijn nog meer. De koe leeft bij de dag. De mens kijkt minimaal drie dagen vooruit. En ziet de versnelling die gemaakt moet worden voorde langere duur. De natuur vraagt echter ook om de rem, het ervaren van gevoel van weerstand en niet sneller vooruitgaan dan werkelijk kan. Samen geven we de aarde door. Levendig en bewust.      





Leon van der Ster en Robert Gesink

KLAASWAAL 15 juli 2015


Alom wordt geroepen dat het wielrennen met zijn tijd mee moet gaan. Interactieve televisie kan een nieuw kleurtje krijgen.  Toen Robert Gesink en Leon van der Ster beiden ontsnapt waren in de klim naar de Col de Soudet had Robert naar Leon kunnen roepen, kom op Leon, kom Leon. En Leon had geroepen, kom op Robert, je kan het het en iedereen wil dit zo graag voor je na alles wat je hebt meegemaakt. Ja, dankzij de interactieve televisie 5.0 konden ze met elkaar praten, live, tijdens de koers. Het waren strijdmakkers geworden en iedere kijker en luisteraar had het kunnen horen. En kunnen meebeleven wat er bij die renners door hun hoofd gaat. Robert zat in de natuur, Leon rijdt voor de natuur. De mensenmassa's langs de kant misten wat de "tifosi olandese"  thuis wel hadden. Ze reden mee, maar dan anders in de jaren daarvoor. Het was anders, de prachtige conservatieve sport die wielrennen heet was met zijn tijd meegegaan. Ongekende mogelijkheden kwamen naar voren. Het ging zelfs veel verder dan kijken, luisteren of meerennen. Het  spektakel is doorgedrongen in de gedachten van de renners zelf. Wat we wilden weten wat er in hun gedachten omgaat tijdens de koers, genieten ze, zien ze af en aan wie of wat denken ze als de in de klim zitten of vooral met zichzelf  bezig zijn. Niet alleen hartslagen, wattages, snelheid en gemiddelde snelheid. Ook hun gedachten. En zo wist Leon wat er bij Robert door zijn hoofd ging en dat het zwart werd voor zijn ogen toen hij alles gaf om te finish te geraken. En Robert kon Leon volgen en hoorde Leon denken, waar doe ik dit voor en wat bezielt me om de Tour de France thuis op de rollenbank mee te rijden. Momenten van vertwijfeling als het zwaar is en overleven het eerste is waar je mee bezig bent. Kom op Leon, ik weet waar je voor doet, fluistert Robert toe aan Leon. De strijd waar wij nu mee bezig zijn is een strijd die op zoveel plekken op aarde wordt gevoerd, door mensen, door dieren. We begrijpen dat dit de natuur is, maar de natuur maakt ook mogelijk wat wij nu meemaken en daar zijn wij dankbaar voor en daar strijden wij voor. Kom op Leon, ik rij ook jouw Tour4Nature. 

Er was ook wel kritiek op de nieuwe technieken, schond het de privacy niet en ging dit niet te ver?. Over het algemeen werd die kritiek al gauw verworpen door de publieke opinie. Dat vond men ouderwets denken, zoooo 2015, dit was het nieuwe wielrennen! Transparant, open eerlijk. De nieuwste techniek (6.0) bracht zelfs beelden van de visualisatie die de renners hadden tijdens de klim naar de top van de Soudet. En daar werd volop over gediscussieerd want zowel Leon als Robert kregen op enig moment dezelfde visualisatie tijdens de klim, het was een flits, soms ook wel een hallucinatie genoemd, bijvoorbeeld door een sterke verstoring van de vochtbalans. En alle kijkers zagen dit. Hoe kan het dat ze beiden het zelfde beeld in gedachten kregen of was het toch een echt beeld dat als fysiek object kon worden waargenomen? Leon en Robert weten het niet, slechts een vage flashback kunnen ze oproepen. De media is ondertussen opzoek naar de het antwoord op de vraag van werkelijkheid of fictie van dit serene beeld. Robert en Leon koersen verder. Vandaag wacht de Tourmalet. 






Leon van der Ster en  Luca Paolini

KLAASWAAL 11 JULI 2015

De redactie van Wielerkoorts had het voornemen een bijdrage te schrijven over de oudste renner in de Tour 2015.  Twee kemphanen zouden hiervoor in aanmerking komen Leon van de Ster en Luca Paolini. Vanwege hun leeftijd, beide 38 jaar. Maar de actualiteit roept een andere vraag  op in de vergelijking tussen de twee. En dan gaat het niet om leeftijd of baard, maar over Cocaïne.

Leon rijdt voor Cycloteam en Luca voor Katusha. Leon staat, naar eigen zeggen symbool voor het schone wielrennen en als renner vanuit de romaanse cultuurgebieden geldt dit minder voor Luca. Toch is er een merkwaardige verbintenis tussen de twee renners die hen samenbrengt. Cocaine. Luca heeft dit naar eigen zeggen nooit gebruikt maar er werden sporen in zijn stalen gevonden en daarom ligt hij uit de Tour. Leon heeft zich daarentegen uitgelaten ooit voor eigen apotheker te hebben willen spelen en dat roept de geloofwaardigheidsvraag op. Vandaag, zaterdag 11 juli ging Leon met stekende pijn in de achilleshiel van start en stuurde zijn vrouw snel naar de apotheek uit angst de Tour te moeten afbreken. Nog maar een paar dagen eerder bestond zijn verbranding uit puur noten, abrikozen en dadels. Maar naarmate het zwaarder ging kwam het verlangen naar snelle suikers en gelletjes als vertrouwde middelen weer in beeld. En nu dan de gang naar de apotheek. Oude patronen, wilde hij die nou juist niet doorbreken? Pratend over Paolini was Leon al snel de mening toegedaan dat Cocaïne geen doping is. Maar het kon wel maskeren dat er andere middelen zouden kunnen zijn gebruikt. Wat bedoelde hij daarmee? Verdedigde hij zijn leeftijdgenoot of was het een verkapte veroordeling?  Feit is, Luca ligt er uit en Leon rijdt nog. Zijn opkomende blessure bracht vandaag veel mensen bij Leon, hele huisapotheken werden aangesleept. Zalfjes, pillen, spuitbussen onder het motto baadt het niet dan schaadt het niet, verdwenen bijsluiters en verhalen waar het allemaal wel niet goed voor was. En wie zegt dat hem niet hetzelfde zou kunnen overkomen als Luca Paolini of eerder Roberto Contador? Wie heeft er met zijn eten geknoeid, laten de managers en pr-bobo’s zich dan snel ontvallen, indien er sporen zouden worden geconstateerd in het bloed van Leon van der Ster die duiden op het gebruik van Cocaine.

Leon wordt niet gecontroleerd door de dopingsautoriteiten, gelukkig heeft hij een harde moraal,  een hoge ethische grens en een sterk geloof in het pure van de natuur. Onversneden. Toch blijft het vreemd, twee mannen met baarden, zelfde leeftijd en toprenners in hun Tour. Luca en cocaine, de ontkenning en het ongeluk. Leon en cocaine, een onbekende combinatie of gewoon het geluk in het leven?

Resteert de vraag, wat betekent die witte C onder dat lijntje *** sterren op zijn helm?